Hoewel zowel FormCalc-berekeningen als JavaScript-scripts regels kennen voor het structureren van code, zijn beide afhankelijk van dezelfde verwijzingssyntaxis voor de toegang tot eigenschappen en waarden van formulierobjecten. Het XML-formulierobjectmodel kent een gestructureerde maniervan toegang tot eigenschappen en waarden van objecten via een samengestelde naamconventie, waarbij alle objecten, eigenschapen en methoden door punten (.) worden gescheiden.
In het algemeen heeft elke verwijzingssyntaxis een vergelijkbare structuur die in de volgende secties is onderverdeeld:
De namen van de bovenliggende objecten in de formulierhiërarchie die wordt gebruikt om naar een bepaald veld of object te navigeren. Met de paletten Hiërarchie en Gegevens kunt u de locatie van een object bepalen ten opzichte van andere objecten in het formulier en in gekoppelde gegevens.
De naam van het object waarnaar u wilt verwijzen.
De naam van de eigenschap of methode waartoe u toegang wilt. Deze sectie kan ook objecten uit het XML-formulierobjectmodel bevatten die voor de eigenschap of methode in de structuur staan, maar die niet als objecten in het palet Hiërarchie worden weergegeven.
In het volgende voorbeeld ziet u de verwijzingssyntaxis voor toegang tot de waarde van een tekstveld op een formulierontwerp dat gebruikmaakt van de standaardbestandsnaamconventies:
- A.
- Objecten in formulierhiërarchie
- B.
- Objectnaam
- C.
- Naam eigenschap of methode
Opmerking: Het subformulierobject dat de eerste pagina van een nieuw formulier voorstelt, heeft standaard geen naam. In de bovenstaande verwijzingssyntaxis wordt het naamloze subformulier vertegenwoordigd door #subform.
De notatie van de verwijzingssyntaxis kan iets variëren, afhankelijk van de specifieke situatie. Een volledige verwijzingssyntaxis werkt bijvoorbeeld in elke situatie. In sommige gevallen moet u echter een verkorte verwijzingssyntaxis gebruiken of een snelkoppeling naar een verwijzingssyntaxis om de grootte van de syntaxis te beperken.
